Sommige dingen die je hebt meegemaakt laten sporen na die je niet zomaar kunt wissen. Ze beïnvloeden hoe je de wereld ziet, hoe je reageert op situaties, hoe je je voelt in je eigen huid. Ik ben Fay van der Zijl, en ik werk met mensen die met die sporen worstelen.
Mijn gesprekken gaan vaak over pijnlijke ervaringen en de onrust die daarmee gepaard gaat. Over dat gevoel dat je niet veilig bent, ook al is er objectief niets aan de hand. Over somberheid die je niet kunt verklaren, over slaap die maar niet wil komen, over een gevoel van hopeloosheid dat soms opduikt als je het niet verwacht.
Ik ben iemand die vooruit kijkt. Niet omdat het verleden niet belangrijk is, maar omdat ik geloof dat je het meeste hebt aan vaardigheden die je nu kunt inzetten. We kijken samen naar wat er speelt, en dan zoeken we naar concrete manieren om daar verandering in te brengen. Dat kan gaan over hoe je omgaat met spanning, hoe je je grenzen leert herkennen, of hoe je weer verbinding maakt met jezelf en met anderen.
Ik merk dat veel mensen die bij mij terechtkomen lang hebben rondgelopen met het gevoel dat ze er alleen voor staan. Dat ze hun verhaal niet kwijt kunnen, of dat niemand het echt begrijpt. Bij mij is er ruimte voor dat verhaal, zonder oordeel en zonder haast.
Ik houd van een directe aanpak. Ik luister aandachtig, maar ik daag je ook uit. Nieuwe perspectieven ontstaan niet door alleen maar te knikken en ja te zeggen. Ze ontstaan door eerlijke vragen en de bereidheid om ergens anders naar te kijken.
Klaar om dat gesprek aan te gaan? Dan ben ik er.